Ευρετήριο Άρθρου

 

Άρθρο 52
ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ
παραγρ. 1, 2 περιπτ. πρώτη και παραγρ. 4


1. Με τις διατάξεις της παραγράφου 24 του άρ­θρου 11 του Ν. 2386/96, που ισχύουν από 1.1.1995, σύμφωνα με την παράγραφο 25 του ίδιου άρθρου και νόμου, αντικαταστάθηκε η παράγραφος 1 και η πρώτο περίοδος του πρώτου εδαφίου της παραγρά­φου 2 του άρθρου 52.
Με τις νέες διατάξεις ο χρόνος παραγραφής του δικαιώματος του δημοσίου να κοινοποιεί πράξεις για την επιβολή Φ.Π.Α, περιορίζεται από 10 χρόνια σε 5. Σκοπός της διάταξης αυτής είναι η εναρμόνιση των περί παραγραφής διατάξεων του ν. 1642/1986 με τις διατάξεις Φορολογίας Εισοδήματος ν. 2238/1994 (ΦΕΚ 151 Α).
Ειδικότερα με τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 52 του ν. 1642/86 ορίζεται ότι, η κοινο­ποίηση των πράξεων που προβλέπουν οι διατάξεις των άρθρων 39 και 49 του ίδιου νόμου (ν. 1642/1986) δεν μπορεί να γίνει ύστερα από την πάροδο πενταε­τίας από το τέλος του έτους μέσα στο οποίο λήγει η προθεσμία, για την επίδοση της εκκαθαριστικής δή­λωσης, προκειμένου για πράξη του άρθρου 39, ή α­πό το τέλος της επόμενης διαχειριστικής περιόδου από εκείνη που αφορά η παράβαση, προκειμένου για πράξη του άρθρου 49. Μετά την πάροδο της πεντα­ετίας παραγράφεται το δικαίωμα του δημοσίου για την επιβολή του φόρου και των προστίμων.
Με τις διατάξεις της παραγράφου 2 του ίδιου ως άνω άρθρου και νόμου ορίζεται ότι, κατ' εξαίρεση α­πό τις διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου, μπορεί να κοινοποιηθεί πράξη και μετά την πάροδο πενταετίας όχι όμως και μετά την πάροδο δεκαετίας εφόσον:

α) δεν υποβλήθηκε περιοδική ή εκκαθαριστική δή­λωση,
β) η μη άσκηση του δικαιώματος του δημοσίου για την επιβολή του φόρου, εν όλων ή εν μέρει, οφείλε­ται σε πράξη ή παράλειψη από πρόθεση του υπό­χρεου στο φόρο και σύμπραξη του αρμόδιου φορο­λογικού οργάνου.
γ) αφορά συμπληρωματική πράξη που προβλέ­πουν οι διατάξεις της παραγράφου 3 του άρθρου 39.

2. Με την παράγραφο 25 του άρθρου 11 του ν. 2386/96 ορίζεται ότι ο χρόνος έναρξης ισχύος των διατάξεων της προηγούμενης παραγράφου είναι η 1.1.1995 δηλαδή για πράξεις που πραγματοποιήθη­κε από 1.1.1995 και εφεξής.
Με την ευκαιρία διευκρινίζεται ότι η εκκαθαριστι­κή δήλωση Φ.Π.Α, έτους 1995 που υποβάλλεται ε­ντός του έτους 1996 παραγράφεται στις 31/12/2001, μαζί με την εκκαθαριστική δήλωση του έτους 1990, ενώ η εκκαθαριστική δήλωση του έτους 1994 που υ­ποβάλλεται μέσα στο έτος 1995 παραγράφεται στις 31/12/2005.
3. Με την παράγραφο 26 του άρθρου 11 του ν. 2386/96, που ισχύουν από 7.3.1996, προστέθηκε πα­ράγραφος 4 στο άρθρο 52 του ν. 1642/86.
Με τις νέες διατάξεις της παραγράφου αυτής, που έχουν ερμηνευτικό χαρακτήρα, δίδεται λύση σε προβλήματα και αμφισβητήσεις που τυχόν θα προ­κύψουν, όσον αφορά τον ακριβή χρόνο παραγραφής των χρεών που βεβαιώνονται σε βάρος των υπόχρε­ων, κατ' εφαρμογή των σχετικών διατάξεων του ν.δ. 321/1969, για παραβάσεις των διατάξεων του ν. 1642/1986, δεδομένου ότι, δεν ορίζεται ρητά ο χρό­νος αυτός από τις διατάξεις αυτού του νόμου.
Επειδή ο Φ.Π.Α, εισπράττεται από τρίτους για λο­γαριασμό του δημοσίου, ως επιρριπτόμενος φόρος, κρίθηκε σκόπιμο να προσδιορισθεί ρητά ο χρόνος παραγραφής των βεβαιωθέντων και βεβαιουμένων χρεών που προέρχονται από την παραπάνω αιτία (παραβάσεις διατάξεων του ν. 1642/1986).
Έτσι, σύμφωνα με τις διατάξεις της ως άνω πα­ραγράφου, ο χρόνος παραγραφής του δικαιώματος του δημοσίου για είσπραξη βεβαιωθέντων ή βεβαι­ουμένων οφειλών που απορρέουν από την εφαρμο­γή των διατάξεων του ν. 1642/1986 λ.χ. πρόστιμα, προσαυξήσεις, κύριος φόρος κ.τ.λ., είναι 10 χρόνια από τη λήξη του οικονομικού έτους μέσα στο οποία αυτά κατέστησαν ληξιπρόθεσμα. Η ρύθμιση αυτή έ­γινε σε 10 έτη, προκειμένου να γίνει εναρμόνιση με τις διατάξεις της παραγράφου 3 του άρθρου 87 του ν. 321/1969 (Κώδικα Δημοσίου Λογιστικού).