25 | 05 | 2018

Αθήνα 27/02/2018
Αρ. πρωτ.:
2308


ΘΕΜΑ: Αύξηση Κεφαλαίου Προσωπικής Εταιρείας.

 

ΕΡΩΤΗΜΑ

Προσωπική εταιρεία (ΟΕ) με βιβλία Γ΄ κατηγορίας (οντότητα μικρού μεγέθους) προβαίνει σε αύξηση του εταιρικού της κεφαλαίου καθώς στο παθητικό του ισολογισμού χρήσης 2016 παρουσιάζονται "ποσά προορισμένα για αύξηση κεφαλαίου".
Για την αύξηση του εταιρικού κεφαλαίου απαιτείται η καταβολή του φόρου συγκέντρωσης κεφαλαίου και η σχετική ανακοίνωση στο ΓΕΜΗ.
Για την πιστοποίηση της καταβολής του εταιρικού κεφαλαίου απαιτείται και η κατάθεση των χρημάτων σε τραπεζικό λογαριασμό όπως στις περιπτώσεις των ΑΕ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Στις διατάξεις περί Ομόρρυθμης Εταιρείας, του Ν.4072/2012 (άρθρα 249 έως 269), δεν υπάρχει αναφορά σε θέματα που αφορούν το εταιρικό κεφάλαιο, δεδομένου ότι όλοι οι εταίροι ευθύνονται παραλλήλως, απεριορίστως και «εις ολόκληρον» για τα χρέη του νομικού προσώπου. Ακόμη και σε περίπτωση εισόδου νέου εταίρου στην εταιρεία, αυτός ευθύνεται ως άνω, για τις υποχρεώσεις της, οι οποίες υφίστανται πριν από την είσοδό του (παρ. 3, άρθρο 258). Ακόμη και οι διατάξεις του Αστικού Κώδικα (ΑΚ), στις οποίες παραπέμπει η παράγραφος 2 του άρθρου 249 του παραπάνω νόμου, δεν ορίζουν τέτοια υποχρέωση. Εξάλλου, δεν προβλέπεται από διάταξη νόμου και συνεπώς δεν απαιτείται συγκεκριμένο ύψος εταιρικού κεφαλαίου για να συσταθεί μια ομόρρυθμη εταιρεία, καθόσον δεν διαχωρίζεται η περιουσία της εταιρείας από την περιουσία των εταίρων, δεδομένου ότι αυτοί είναι υπεύθυνοι με την προσωπική τους περιουσία για τις υποχρεώσεις του νομικού προσώπου.
Υπό την έννοια αυτή, κατά την άποψή μας, παρέλκει η πιστοποίηση καταβολής (προς τρίτους), τόσο του εταιρικού κεφαλαίου κατά την σύσταση της ΟΕ, όσο και σε τυχόν αύξησή του, κατά την διάρκεια λειτουργίας της εταιρείας. Συνεπώς, η όποια συμφωνία για την συγκρότηση του εταιρικού κεφαλαίου, ή της μετέπειτα αύξησής του, συνιστά καταστατική υποχρέωση των εταίρων και βρίσκεται στο πλαίσιο της επιδίωξης του κοινού σκοπού (άρθρο 249, παρ. 1).


Σημειώνεται ωστόσο για την περίπτωση νέου εταίρου, ότι με την απόφαση ΑΠ 1688/1998, το Ανώτατο δικαστήριο είχε αποφανθεί ότι αυτός ευθύνεται για τα χρέη της εταιρείας που γεννήθηκαν μετά την είσοδό του και όχι για τα μέχρι τότε υφιατάμενα. Πάντως, η απόφαση αυτή στηρίχθηκε στις διατάξεις του ΑΚ, ενώ οι μεταγενέστερες διατάξεις του Ν. 4072/2012, ο οποίος για πρώτη φορά εισήγαγε νομοθετικό πλαίσιο για τις προσωπικές εταιρείες, είναι σαφείς στο συγκεκριμένο σημείο.

 

Σχετικά άρθρα