feed-image Ροή Ειδήσεων
20 | 01 | 2018

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Συνάδελφε – Συναδέλφισσα

            Την Τρίτη 13 / 10 / 2015 και ώρα 19:00΄ θα πραγματοποιηθεί η Γενική μας Συνέλευση, σε αίθουσα του Εργατικού Κέντρου Νομού Λάρισας. Εν μέσω πολεμικών ιαχών που μυρίζουν πετρέλαιο, φυσικό αέριο και κοβάλτιο, και ενός προσφυγικού κύματος ανθρώπων που λόγω των ιμπεριαλιστικών επιδιώξεων έχουν ξεριζωθεί από τις εστίες τους,  σε μια εποχή που οι συνθήκες εργασίας χειροτερεύουν, η ανεργία απειλεί το μέλλον μας, τα πάντα πουλιούνται και αγοράζονται όπως η παιδεία, η υγεία, η κοινωνική ασφάλιση, είναι περισσότερο από επίκαιρος ο στίχος του Μπρέχτ «πριν πεινούσαν μόνο οι άνεργοι, τώρα πεινάνε και όσοι εργάζονται». Σε αυτές τις συνθήκες, σε καλούμε να πάρεις μέρος στην Γενική μας Συνέλευση, το ανώτερο όργανο αποφάσεων της Ένωσης Λογιστών Νομού Λάρισας. Η ενεργός συμμετοχή του κάθε λογιστή στη διαμόρφωση των αποφάσεων,  αλλά και στην   υλοποίηση τους, από όλους, αποτελεί ένα από τα βασικά μας καθήκοντα.  

 

Αντίθετοι στους όρους και στην λογική που θέτει το πολιτικό κατεστημένο, αρνούμενοι την έννοια και τον όρο μνημονιακός και αντιμνημονιακός, που στενεύει και περιορίζει την αναζήτηση για μια λύση στο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο τόπος, αποκαλύψαμε ότι η σημερινή κατάντια, είναι αποτέλεσμα μακροχρόνιων πολιτικών που εφαρμόζονται εδώ και δεκαετίες και όχι μόνο στην χώρα μας.

Από το 1980 έως σήμερα είχαμε χιλιάδες μικρά μνημόνια (κοινοτικές οδηγίες) όπου η κάθε χώρα έπρεπε να εφαρμόζει υποχρεωτικά. Το πρώτο μεγάλο οργανωμένο μνημόνιο με μορφή συνθήκης ήταν αυτό του Μάαστριχτ το 1992.  Ακολούθησαν τα «μνημόνια» η Συνθήκη του Άμστερνταμ, η Συνθήκη της Νίκαιας, η Συνθήκη της Λισσαβώνας. Ανάμεσα σε αυτές τις συνθήκες υπήρξαν χιλιάδες μικρά μνημόνια με την μορφή οδηγιών της ΕΕ.

Σήμερα την ταχεία εφαρμογή όλων εκείνων που έχουν αποφασιστεί με όλα αυτά τα μνημόνια – συνθήκες,  την καλύπτουν κάτω από την αντιμετώπιση του δημόσιου χρέους, όταν όλες οι συνθήκες και οι οδηγίες που εφαρμόζονταν από το 1982 έως σήμερα είχαν ακριβώς αυτό τον στόχο. Με πρόσχημα την δημοσιονομική προσαρμογή, την ανταγωνιστικότητα, πετύχαιναν την αύξηση της κερδοφορίας των μονοπωλιακών, τραπεζικών και εφοπλιστικών ομίλων, φορτώνοντας στο λαό τα βάρη αυτής της πολιτικής αλλά και τα χρέη από το δανεισμό του κράτους.

Η χώρα μας έχει ένα τεράστιο χρέος που έχει συσσωρευτεί μέσω αυτής της πολιτικής στο πέρασμα των προηγούμενων δεκαετιών.

Η σημερινή κρίση είναι μια κρίση του ίδιου του συστήματος.  Είναι μια κρίση που ξέσπασε όπως και όλες οι προηγούμενες από την ίδια αιτία. Την τεράστια Υπερσυσσώρευση κεφαλαίου και την πτώση του μέσου ποσοστού κέρδους, που προήλθε από την όλο και μεγαλύτερη εκμετάλλευση της εργασίας.   Τεράστια κεφάλαια στην σφαίρα της χρηματιστικής κυκλοφορίας, ξαφνικά δεν μπορούν να επενδυθούν ακριβώς γι αυτό τον λόγο. Γιατί δεν υπάρχει εκείνο το ποσοστό κέρδους έτσι ώστε η επένδυση τους να είναι αποδοτική για αυτά τα κεφάλαια. Έτσι λοιπόν μαζί με την κρίση ξεσπούν και τα παιχνίδια της κερδοσκοπίας με τον δανεισμό επιχειρήσεων και κρατών γιατί είναι η μόνη διέξοδος για αυτά τα κεφάλαια να αρχίσουν να αποδίδουν.

Το κράτος σήμερα λειτουργεί σαν ο συλλογικός καπιταλιστής το «σωματείο» που φροντίζει τα μέλη του. Η Ε.Ε. είναι η «ομοσπονδία», η ένωση αυτών των συλλογικών καπιταλιστών. Εκτιθέμενοι σε κάθε κακόβουλη ερμηνεία θα τολμούσαμε να πούμε ο,τι «χτίζουν ένα ιδιότυπο σοσιαλισμό όπου εξασφαλίζει τα πάντα για τους πλούσιους και αφήνει την «χαρά» του καπιταλισμού για τα εκατομμύρια των φτωχών».

Η χώρα βρίσκεται σε καθεστώς ελεγχόμενης χρεοκοπίας. Αυτό που διασφαλίζουν με όλα αυτά τα μέτρα είναι η σταθερότητα του ευρώ, που σαν επενδυτικό νόμισμα εξασφαλίζει τις αποδόσεις των κεφαλαίων της πλουτοκρατίας και τη μεταφορά των ζημιών της κρίσης στους λαούς της Ευρώπης και κύρια της Ελλάδας. Αυτό έγινε και με την αναδιάρθρωση του χρέους, που απαλλάχθηκαν οι ιδιώτες κάτοχοι από ένα μεγάλο μέρος από τα ομόλογα και τα φορτωθήκαν οι Λαοί της Ευρώπης.

Από τις πρώτες μέρες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ φάνηκε, για τους πιο μυημένους στην πολιτική, το που το πάει. Ο Λόγος του από το 2010 έως και τον Ιανουάριο είχε στρογγυλέψει πολύ και είχε γίνει πολύ συγκαταβατικός ως προς την διαχείριση του συστήματος. Η πρώτη συμφωνία τον Φεβρουάριο του 2015 με την Ε.Ε. προκάλεσε ακόμα και την αντίδραση στελεχών του, όπως ο Γλέζος που ζήτησε συγνώμη από τον Ελληνικό λαό γιατί τον εξαπάτησε. Η δήθεν «σκληρή διαπραγμάτευση» και το θέατρο των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που πίστευαν και καλλιεργούσαν στον λαό ότι η Ε.Ε. θα έπρεπε να υποχωρήσει έστω σε μικροπαροχές για να ξεγελασθεί ο λαός, προετοίμασε το έδαφος για την ολοκληρωτική στροφή σαν αναγκαίο κακό. Η διάσταση λόγων, υποσχέσεων με το τι ήθελε και το τι έπρεπε να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, ήταν το πρόβλημα που έπρεπε να αντιμετωπισθεί.

Εδώ έρχεται και δένει η θεωρία του Σοκ και δέους.

Το δημοψήφισμα ήταν μια από τις απεγνωσμένες προσπάθειες διαφυγής του ΣΥΡΙΖΑ από το αδιέξοδο που είχε βρεθεί. Αν το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό (Ναι στα μέτρα) ή πολύ κοντά στην ισοψηφία, θα του έλυνε τα χέρια. Πάντως και στις 2 περιπτώσεις στελέχη του, την εβδομάδα πριν το δημοψήφισμα, άφηναν να εννοηθεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα παραιτούνταν της κυβερνήσεως κυρίως στην περίπτωση του ΝΑΙ. Την Πέμπτη πριν το δημοψήφισμα άρχισε το αγκάλιασμα των μέχρι τότε αντικρουόμενων πολιτικών κομμάτων. Το «από Δευτέρα πρέπει να είμαστε όλοι μαζί άρχισε να κυριαρχεί». Αυτό και μόνο μαρτυρούσε τις προθέσεις των κυρίαρχων κύκλων του ΣΥΡΙΖΑ.

 

Το κλείσιμο των τραπεζών και ο έλεγχος στην κίνηση των μετρητών ήταν μοιραίο να γίνει, μόνο που έπρεπε να βρεθεί και η προφανής «αιτία» για να γίνει κάτι τέτοιο. Αυτή ήταν και η υπηρεσία που πρόσφερε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Και από την στιγμή που αυτό έγινε, δημιουργήθηκε μια κατάσταση που από μοιραίο επακόλουθο της ακολουθούμενης πολιτικής έγινε γεγονός έκτακτης ανάγκης κάτω από το οποίο θα υπογραφεί και θα υλοποιηθεί το 3 μνημόνιο μέσω του οποίου θα μεταφερθούν όλες οι ζημιές των πλουτοκρατών στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων.

 

Οι εκλογές του Σεπτεμβρίου ήταν κομμένες και ραμμένες στα μέτρα του πολιτικού σχεδιασμού. Μάζες που ακολούθησαν τον ΣΥΡΙΖΑ από το 2010 μέχρι και το Σεπτέμβριο του 2015, είχαν εγκλωβιστεί και σοκαριστεί από αυτή την εξέλιξη.

Η απογοήτευση σε μεγάλα τμήματα του λαού και της νεολαίας ήταν προφανής. Αυτή η εξέλιξη δημιουργούσε στην συνείδηση τους αντιλήψεις όπως: «όλοι είναι ίδιοι, ότι μάλλον δεν γίνεται τίποτα, ότι έπραξε ότι ήταν δυνατόν αλλά δεν τα κατάφερε, ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος, ότι είναι προδότες κ.λ.π.».

Το μεγάλο κομμάτι του λαού (63%) που ψήφισε ΟΧΙ κάτω από τις απειλές της εξόδου από το ευρώ, της ξαφνικής πτώχευσης, της έλλειψης ρευστότητας και του capital control, βρέθηκε ξαφνικά μπροστά σε ένα αδιέξοδο που κάτω από την επιρροή του παραλυτικού Σοκ και Δέους, αδρανοποιήθηκε και παθητικοποιήθηκε. Ξαφνικά δεν μπορούσε μέσα στο λίγο διάστημα των 20 ημερών ούτε να εξηγήσει αλλά ούτε και να δεχθεί αυτό που έγινε. Και όσο τα νέα μέτρα δεν εφαρμόζονται ακόμα (τα παλιά τα έχουμε σιγά - σιγά συνηθίσει) τηρεί στάση αναμονής.

Το σκηνικό της προεκλογικής περιόδου ήταν στην κατεύθυνση της περαιτέρω απογοήτευσης και παράλυσης των όποιων λαϊκών ριζοσπαστικοποιήσεων από την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ.

Σκοπός ήταν η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αποχή έτσι ώστε να βγάλουν μεγαλύτερα ποσοστά άρα και έδρες στη Βουλή τα 2 μεγαλύτερα κόμματα.

Οι δηλώσεις των Μεϊμαράκη και Μητσοτάκη λίγο πριν τις εκλογές για εκδίωξη από το δημόσιο όλων αυτών των υπαλλήλων που επαναπροσέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ, μάλλον σαν δώρο φιλίας μπορεί να χαρακτηριστεί παρά σαν σοβαρή, ειλικρινή προεκλογική πολιτική της Ν.Δ. 

Η Ν.Δ. περισσότερο σιγοντάριζε παρά μάχονταν τον ΣΥΡΙΖΑ.

Κάτω από αυτή την οπτική γωνία, δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι αυτό οφείλεται σε αρνητικό πολιτικό συσχετισμό - γιατί πάντα τέτοιος ήταν- ούτε ότι πρόκειται για ήττα του κινήματος.  Οι εκλογές του Σεπτέμβρη ξεκαθάρισαν ένα αρνητικό συσχετισμό στο κοινοβούλιο. Το πρόβλημα της κατά φαντασία «αριστερής πολιτικής (φρασεολογίας)» του ΣΥΡΙΖΑ  και των μέτρων που θα επακολουθήσουν είναι ακόμα υπαρκτό. Θα έρχεται σε αντίθεση με την «αριστερή φρασεολογία του» και τα πεπραγμένα του η εκλογική του βάση. Στα πλαίσια αυτά θα πρέπει να περιμένουμε και άλλα γεγονότα Σοκ και Δέους.

 

Μπορούμε όμως να ισχυριστούμε την ήττα της πολιτικής και μετωπικής αντιμετώπισης της κρίσης πάνω στα σαθρά θεωρητικά θεμέλια της γενικής και αφηρημένης αντιμνημονιακής πολιτικής.

 

Όσο υλοποιούνται οι πολιτικές του νεοσυντηρητισμού – νεοφιλελευθερισμού, η Ε.Ε. θα γίνεται όλο και πιο αντιδραστική και αυταρχική.

Μέσα στα πλαίσια της νεοσυντηρητικής – νεοφιλελεύθερης διαχείρισης δεν υπάρχουν περιθώρια για σοσιαλδημοκρατικές και ρεφορμιστικές πολιτικές.  Γι αυτό τον λόγο συγκλίνουν όλες οι πολιτικές των κομμάτων που θέλουν να διαχειριστούν το σύστημα και όχι να το αλλάξουν. Να έρθουν σε ρήξη με τις κυρίαρχες πολιτικές του επιλογές.

Τα ΜΜΕ δεν έχουν κρίση ειλικρίνειας όταν ομολογούν με κυνικότητα την σκληρότητα των μέτρων που θα έρθουν ή που εφαρμόστηκαν. Ταυτόχρονα επισημαίνουν την ανάγκη πολιτικής ανάπτυξης.

Αναγνωρίζουν το αδιέξοδο της φορολεηλασίας και της περικοπής των μισθών. Όμως από την άλλη επισημαίνουν το αδιέξοδο της εξόδου από το Ευρώ και την Ε.Ε.

Αυτό δεν είναι ενάντια στην λογική του συστήματος. Είναι μέρος του εκφοβισμού και της τρομοκράτησης του λαού. Να νοιώθει ανίσχυρος μπροστά στην λαίλαπα των μέτρων.

Με αυτά τα δεδομένα είναι προφανής και η λύση που πρέπει να αναζητηθεί από τον κόσμο της εργασίας,  τα λαϊκά στρώματα.

 

Η λύση μπορεί να αναζητηθεί.

Στην αποφυγή πολιτικών των άκρων όπως αυτών της ΕΕ που μας οδηγούν 80 χρόνια πίσω. Την εποχή που το σύστημα προσπαθώντας να απαντήσει στις κρίσεις του, ανέδειξε και στήριξε τον φασισμό, που μέσα από αυτόν εφάρμοσε ακριβώς την ίδια οικονομική πολιτική που και σήμερα εφαρμόζεται. Δηλαδή ιδιωτικοποιήσεις, κτύπημα των συνδικαλιστικών και πολιτικών ελευθεριών υπερεκμετάλλευση της εργασίας και της περιουσίας των λαών. Αυτές οι πολιτικές ήταν που οδήγησαν στον 2ο παγκόσμιο πόλεμο.

Μπροστά σε αυτή την πολιτική κατάσταση οι Λογιστές δεν μπορούν να βλέπουν μόνο τα στενά κλαδικά συμφέροντα τους, που και αυτά ακόμα, είναι διασπασμένα σε χίλια - δυό κομμάτια. (Ελεύθεροι επαγγελματίες, μισθωτοί, πτυχιούχοι διάφορων βαθμίδων, κ.λ.π.). Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε όπως πρώτα. Η αγορά συρρικνώνεται συνεχώς. Επιχειρήσεις κλείνουν. Αυξάνονται οι επιχειρήσεις που καθυστερούν μισθούς, που δεν πληρώνουν ούτε τις δικές τους επαγγελματικές εισφορές. Το σύνθημα των προηγούμενων χρόνων «εργατιά χωρίς λεφτά, μαγαζιά χωρίς δουλειά» αποκτά όλο και μεγαλύτερη σημασία. 

Επομένως ο συντονισμός όλων των εργαζομένων αλλά και των μικροαστικών στρωμάτων δεν είναι μια ιδεολογική εφεύρεση του μυαλού κάποιων συνδικαλιστών, αλλά αντικειμενική ανάγκη για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων, και της δυνατότητας για ανατροπή αυτής της πολιτικής..

Η προετοιμασία μιας Σοκ και Δέους εργατικής αντεπίθεσης με καλά προετοιμασμένη και οργανωμένη μορφή πάλης που μπορεί να είναι από διαρκή συλλαλητήρια μέχρι και πανεθνική απεργία, πρέπει να είναι η άμεση προτεραιότητα μας.

Το Δ.Σ. προτείνει στόχους πάλης που είναι οι εξής:

  • Όχι στον πόλεμο. Καμία παραχώρηση, καμία διευκόλυνση, καμία συμμετοχή είτε σε Νατοϊκές επιχειρήσεις, είτε σε ΗΠΑ, είτε σε Ε.Ε., είτε σε Ρώσικες, είτε σε κάθε πολεμική επιχείρηση. Μακριά από τις επικίνδυνες επιδιώξεις των πολυεθνικών μονοπωλιακών ομίλων να ελέγξουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της περιοχής της μέσης ανατολής και της ανατολικής μεσογείου. 
  • Καταδίκη των εγκληματικών παρακρατικών οργανώσεων όπως η Χ.Α.  Απόταξη των στελεχών και του δυναμικού της ΕΛ.ΑΣ. των μυστικών υπηρεσιών, και του Ελληνικού Στρατού που διευκόλυναν ή υποστήριξαν έμμεσα ή άμεσα ενέργειες και δραστηριότητες αυτής της οργάνωσης ή άλλων παρακρατικών φασιστικών οργανώσεων. Δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι είναι άσχετο το γεγονός ότι κάποιοι μόλις αποστρατευθούν γίνονται υποψήφιοι βουλευτές και στελέχη αυτής της εγκληματικής Ναζιστικής οργάνωσης. Είναι χρέος της συντεταγμένης πολιτείας που θέλει να κρατήσει τουλάχιστον τα αστικά δημοκρατικά προσχήματα να γίνει κάθαρση τώρα.
  • Να διευκολυνθούν οι πρόσφυγες που καταφθάνουν στα νησιά μας, να πάνε στις χώρες που έχουν επιλέξει για προορισμό τους. Οργάνωση και νομιμοποίηση της μετακίνησής τους μέσω της πολιτείας σε θάλασσα και στεριά, για να μην σπρώχνονται στα χέρια των κυκλωμάτων δουλεμπόρων και διακινητών. Να σταματήσει η απομύζηση τους από τους εφοπλιστές και τους επιτήδειους.
  • Μόνιμη σταθερή εργασία για όλους, με συλλογική σύμβαση, 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο, κοινωνική ασφάλιση, προστασία στη δουλειά. Αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, κάλυψη των απωλειών τώρα.
  • Κατάργηση των ατομικών συμβάσεων εργασίας και των ενώσεων προσώπων.
  • Κανένας εργαζόμενος να μην πληρώνεται με μισθό κάτω από 751 ευρώ.
  • Κανένας άνεργος χωρίς κάλυψη. Επίδομα ανεργίας 600 ευρώ για όλο το διάστημα της ανεργίας.
  • Κατώτερη κύρια σύνταξη στα 600 ευρώ και κάλυψη των απωλειών σε συντάξεις, κύριες και επικουρικές.
  • Αγώνας ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, στην παράδοση του δημόσιου πλούτου στους επιχειρηματικούς ομίλους, στις επιπτώσεις στους εργαζόμενους με ένταση της εκμετάλλευσης και των απολύσεων, την αύξηση τιμών για τη λαϊκή οικογένεια σε ηλεκτρικό, νερό, εισιτήρια, τηλέφωνο, βασικά αγαθά.
  • Δημόσια καθολική ασφάλιση, μείωση ορίων ηλικίας. Στα 60 για τους άνδρες και στα 55 για τις γυναίκες.
  • Κατάργηση όλων των αντεργατικών και αντιλογιστικών νόμων, πλήρη κατοχύρωση του δικαιώματος της απεργίας, κανένας περιορισμός στα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες.
  • Όχι στο ξεπούλημα της Δημόσιας περιουσίας.
  • Δημόσια δωρεάν Παιδεία, Υγεία, μέτρα για το περιβάλλον και τον πολιτισμό. Να περιοριστεί η υποκουλτούρα των τηλεοπτικών καναλιών.
  • Λέμε όχι στην ξενοφοβία και στο ρατσισμό. Όχι στην εκμετάλλευση των οικονομικών μεταναστών. Να έχουν τα ίδια δικαιώματα, εργασιακά, αμοιβών και ασφαλιστικά. Να στηριχτούν οικονομικά οι χώρες προέλευσης τους για να σταματήσει το φαινόμενο της οικονομικής μετανάστευσης.
  • Κατάργηση νόμου για τα δάνεια, σε συνδυασμό με τις κατασχέσεις και τους πλειστηριασμούς που δίνουν προτεραιότητα στις τράπεζες και σε κάθε κερδοσκοπικά κεφάλαια (vulture funds) που κρύβονται πίσω από αυτές.  Αφορά δεκάδες χιλιάδες στεγαστικά, κυρίως εργατικών οικογενειών, αλλά και όλα τα «κόκκινα δάνεια» συμπεριλαμβανομένων των δανείων των μικρών και μεγάλων επιχειρήσεων (με αποτέλεσμα κλεισίματα, κατασχέσεις, μεταβιβάσεις επιχειρήσεων, χιλιάδες απολύσεις, μειώσεις μισθών και συμπίεση/εξαφάνιση εργασιακών δικαιωμάτων).

 

Οι θέσεις που προτείνονται για το φορολογικό είναι οι παρακάτω:

  • Δίκαιο φορολογικό σύστημα για όλους. Με φορολογική κλίμακα που θα εξασφαλίζει την προοδευτικότητα της φορολογίας σύμφωνα με την φοροδοτική ικανότητα του καθενός. Ένα τέτοιο σύστημα, είναι αυτό που περιλαμβάνει όσο το δυνατόν περισσότερα κλιμάκια φορολογίας και που μπορεί να ξεκινάει από πολύ μικρούς συντελεστές για τα μικρά εισοδήματα πχ. 2% μέχρι και 65% για τα πολύ μεγάλα εισοδήματα. Τα ενδιάμεσα κλιμάκια μπορούν να είναι από 15 – 30 ή ανάλογα με την προοδευτικότητα που μπορεί να επιτευχθεί.
  • Όχι σε περαιτέρω φορολογική επιβάρυνση των μισθωτών και των συνταξιούχων.
  • Έλεγχος σε βάθος των μεγάλων επιχειρήσεων
  • Μείωση της έμμεσης φορολογίας με την επιβολή χαμηλού ή μηδενικού συντελεστή ΦΠΑ σε είδη και υπηρεσίες πρώτης ανάγκης.
  • Θέσπιση της αρχής του ενιαίου της φορολογίας. Όλα τα εισοδήματα να αθροίζονται και να φορολογούνται.
  • Απλούστευση του φορολογικού συστήματος, με σταθερούς κωδικοποιημένους φορολογικούς νόμους και μείωση των φορολογικών εντύπων. Ονομαστικοποίηση όλων των μετοχών.
  • Περιορισμό της φορολογητέας ύλης με βάση τα αποτελέσματα που προκύπτουν από τα λογιστικά βιβλία.
  • Αύξηση του αφορολόγητου ποσού στο όριο φτώχιας, όπως το υπολογίζει η εθνική στατιστική υπηρεσία.
  • Κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος για όλους τους επιτηδευματίες, όπως επίσης και της εισφοράς αλληλεγγύης.
  • Κατάργηση των διοδίων. Ελεύθερη πρόσβαση στους αυτοκινητόδρομους της χώρας.

 

Ο ΕΝΦΙΑ ο φόρος κατοχής ακινήτων, προβλέπει την αύξηση του φόρου με ένα πρόσθετο φόρο για ακίνητα αξίας πάνω από 300.000, 00 ευρώ με τους εξής συντελεστές:

300.000,01 - 400.000

0,1%

400.000,01 - 500.000

0,2%

500.000,01 - 600.000

0,3%

600.000,01 - 700.000

0,6%

700.000,01 - 800.000

0,7%

800.000,01 - 900.000

0,8%

900.000,01 -1.000.000

0,9%

Υπερβάλλον

1,0%

Οι συντελεστές αυτοί του πρόσθετου φόρου θα πρέπει να αυξηθούν και να φθάνουν μέχρι και το 5 % ή και 10% για το Υπερβάλλον. Κατάργηση των απαλλαγών σε νομικά πρόσωπα ακόμα και του δημοσίου αλλά και των ιερών μονών και των μουσουλμανικών βακουφιών.

Η κατάργηση ακόμα και στα νομικά πρόσωπα Δημοσίου δικαίου έχει να κάνει με την ιδιωτικοποίηση τους μέσω της ανάληψης του management από τους ιδιώτες ενώ η ιδιοκτησία μπορεί να μένει στο δημόσιο.

Τα έσοδα του φόρου να στηρίξουν την πολιτική εργατικής κατοικίας που θα την διαχειρίζονται τα εργατικά σωματεία πρώτα και κύρια των οικοδόμων, όχι των εργολάβων και οι λαϊκές επιτροπές και τα τοπικά εκλεγμένα όργανα κατά τόπους.

Απαλλαγή της πρώτης κατοικίας για όλους μέχρι 80 τετραγωνικά προσαυξανόμενη κατά 15 τετραγωνικά ανά παιδί και μέχρι μιας ορισμένης αξίας. Για παράδειγμα μέχρι 150.000 ευρώ εμπορική αξία.

 

Συνάδελφε – Συναδέλφισσα

Η Δημοκρατία και η λύση στα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο εργαζόμενος λαός και  η χώρα μας, απαιτεί ενεργό συμμετοχή στην διαμόρφωση και την υλοποίηση των αποφάσεων. Με την ενότητα και την συμμετοχή μπορούμε να πετύχουμε την υλοποίηση των στόχων μας. Μην αφήνεις τους άλλους να αποφασίζουν για σένα  και στο όνομα σου να σου επιβάλουν επαγγελματικούς αποκλεισμούς, περικοπές μισθών και χαράτσια.

 

Γενική Συνέλευση της ΕΛΝΛ

Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2015 και ώρα 19:00΄ σε αίθουσα του β’ ορόφου του Εργατικού Κέντρου Λάρισας.

 

  • Πάρε ενεργό Μέρος στις αποφάσεις.
  • Δήλωσε συμμετοχή στην υλοποίηση τους.

 

 

Το Δ.Σ.

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Σχετικά άρθρα